Gezin

Amy……..

Ik heb een kleindochter van 12 jaar. Amy, zij is na mijn kinderen het meest speciale meisje in mijn leven. De eerste dochter van je dochter is natuurlijk altijd speciaal maar dit is een ander verhaal.

Omdat mijn dochter al heel jong een kindje heeft gekregen, ben ik heel betrokken geweest bij de eerste drie jaar van haar leven. Amy was niet gepland maar wel heel welkom. Als er geen keuze meer is kun jij als moeder van je dochter alleen maar doen wat je hart jou op dat moment ingeeft. En ik lieg als ik zeg het een makkelijke periode is geweest. Maar het was zeker een hele bijzondere……..

Ik weet nog dat ik met mijn dochter op zoek was naar een roze mutsje, toen het uiteindelijk gekocht was zei mijn dochter, nu mag ze komen. En ja hoor die nacht begonnen de weeën.

Omdat mijn dochter echt super jong was, is het logisch dat jij als moeder bij de bevalling bent. Achteraf is dit natuurlijk een cadeautje. Het was al snel duidelijk dat mijn dochter gewoon met Amy bij ons bleef wonen. Ik heb mooie herinneringen aan de nacht voedingen, waarin je samen met zijn drietjes in het schemer een flesje geeft. Amy hoorde gewoon in ons gezin, en iedereen was blij met haar. Daarom is Amy opgegroeid met heel veel liefde en zo voelt zij het nog steeds.

Het is altijd duidelijk geweest dat Amy een bijzonder meisje is. Zij is anders dan andere kinderen van haar leeftijd. Kan van tijd tot tijd in een andere wereld leven, heeft een grote fantasie en enorm veel zelfvertrouwen. Toen zij klein was vertelde zij dat ze allemaal kamertjes in haar hoofd had, en als alle deurtjes tegelijk opstonden dan wist zij het even niet meer. Zij is getest op ADHD, Hoog Sensitiviteit en er zal zeker iets inzitten, maar Amy is vooral heel erg zichzelf.

Amy is altijd blij met cadeautjes, daar is niets bijzonders aan. Maar het is wel bijzonder dat zij van elk klein dingetje precies weet van wie zij het gekregen heeft en daarom mag het ook niet weg. Zelf geeft zij ook graag cadeautjes, schrijft briefjes en zegt dingen waar een ander kind niet eens over nadenkt.

Na drie jaar bij ons te hebben gewoond ging mijn dochter samenwonen met haar vriend. En je begrijpt het al, Amy ging mee. Heel goed natuurlijk want zo hoort het ook. Maar het was wel een hele stap voor ons allemaal. Ook voor Amy, zij geeft herhaaldelijk aan toch liever met zijn allen in het grote huis te wonen. Mijn dochter heeft het goed gedaan, samen met haar vriend gaf zij Amy een thuis. Inmiddels hebben zij samen nog twee kinderen, Dex en Lola. En wat heel erg fijn is, zij wonen tegenwoordig op viereneenhalve kilometer bij mij vandaan. Daar wordt een Oma blij van.

Inmiddels zit Amy op de Middelbare School in de eerste klas. Zij is net 12 jaar geworden en nog niet heel groot. Maar zij houdt zich staande op haar nieuwe school en in haar nieuwe leefomgeving. Amy is ervan overtuigd dat zij alles kan, want mijn dochter heeft haar bijgebracht net als ik destijds bij mijn kinderen, dat alles mogelijk is als jij het maar leuk vind. Sporten is haar grootste hobby en hier is zij dan ook ontzettend goed in, zij leeft zich uit in de Sportklas en boekt ook prima resultaten.

Nog niet zolang geleden moest Amy voor school een soort levensloop schrijven voor haar school. Daarin vertelde zij dat zij soms problemen heeft met haar concentratie en ook wat zij daar voor oplossingen voor heeft gevonden. Daarbij vertelde zij ook dat mensen haar soms weleens raar vonden. Maar zij schreef ook dat haar Oma altijd zegt: Amy jij bent niet raar, jij bent gewoon bijzonder. En dan ben ik trots.

Haar Docente geeft aan dat Amy puur is, geen filter heeft en heel erg zichzelf is. Met al haar eigenaardigheden, vrolijkheid, openheid, leergierigheid en brede interesses. En dat je daar als ouders, familie, Docenten en alle andere mensen om haar heen niet aan moet sleutelen, niet willen veranderen. Omdat deze eigenheid haar in de toekomst ver zal brengen.

Dan denk ik dat is Amy, mijn kleindochter!

82 Comments

Write a comment