Gezin

Verhuizen

Verhuizen altijd een zeer stress volle bezigheid. zelf ben ik nu bijna 8 jaar geleden verhuisd, zeg maar geëmigreerd van het prachtige Texel naar Vleuten waar ik nu nog steeds woon. Maar hoe gelukkig hier nu ben, destijds een hele grote stap. zelf heb ik toen niet kunnen overzien hoe mijn leven zou veranderen. Vanuit de rol van publiekpersoon naar totale anonimiteit.

Dit doet wat met een mens. Maar ik was sterk en het ging mij zeker lukken……… Het is mij ook gelukt maar daar ging heel veel aan vooraf. Ten eerste zoek maar eens een baan waar je ook nog gelukkig van wordt. Dat was ik absoluut niet de eerste jaren. Mijn heimwee stopte ik gewoon weg, ik denk niet eens dat ik het als dusdanig herkende. Natuurlijk herkennen anderen om jou heen dit wel. Bijvoorbeeld Harry mijn man, maar als hij er naar vroeg antwoordde ik stellig met Nee!

Dus ik vond een baan, in Hoog Catharijne……. Alleen kunstlicht in de winter want ik ging van huis af als het donker was, en kwam thuis als het nog donkerder was. Het ging een tijdje goed maar niet voor heel lang. Na drie jaar een volledige Burn-out. Ik kan jullie vertellen, je weet werkelijk niet wat je overkomt. Ik was totaal mijzelf niet meer, kreeg angst- en paniekaanvallen, wilde het liefst mijn bed niet meer uit en kon mij werkelijk niet meer bedenken waar ik wel zin in had. Door heel veel steun vooral van Harry en alle kinderen, neem daarbij een goede therapeute en alles komt uiteindelijk goed.

Ik heb een leuke baan in de GGZ en doe een HBO studie Maatschappelijk Werk en Dienstverlening. Daarbij voel ik mij helemaal op mijn plek in het groene dorpje Vleuten onder de rook van Utrecht. Totaal niet verwacht, maar ook Utrecht zit inmiddels diep in mijn hart.

Inmiddels een hele andere fase, mijn dochter gaat met vriend en kinderen verhuizen. Voor haar en haar gezin dezelfde emigratie van Texel, alleen gaan zij naar Maarssen. Ik zie de drukte, ik voel de spanning, maar ook de blijheid. De stap die zij gaan zetten is wel overdacht, het mooie Texel is voor hen te klein om te werken en te wonen dus hebben zij met elkaar een bewuste stap gezet.

Daarbij neemt zij alles wat haar lief is mee, en wonen er voor haar veel meer bekende in haar nieuwe woonomgeving.

En ik? Ik ben gewoon zo ontzettend blij dat ik bijna iedereen weer in mijn buurt heb straks. Ik ga mijn dochter en schoonzoon meer zien, de kleinkinderen zien opgroeien, voor mij dus één groot feest.

Groetjes,

Renske

11 Comments

  • Mooi geschreven oma je kan goed en leuk en gezellig schrijven je moet schrijfster worden😘😍❤️💘

    Beantwoorden
  • Leuk en heel mooi geschreven oma 😘❤️😘❤️😍😍💘

    Beantwoorden
  • Wauw Renske goed van jou. Burn-out daar weet ik alles van 13jr geleden al weer maar nog steeds life and kicking. Geweldige prestatie heb je hier neergezet. En mooi verwoord ook. Chapeau!

    Beantwoorden
    • Dank je wel Chiel! Fijn dat je de moeite hebt gedaan mijn blog te lezen!
      Groetjes, Renske

      Beantwoorden
  • Leuk Renske,

    Een kijkje in de keuken van jou/ jullie leven!

    Beantwoorden
  • Geen comment hoor …. Maar gewoon een dikke pluim voor jou 👍

    Beantwoorden
  • Ik heb nu al een mooie blog erbij :).
    Heel leuk om te lezen Rens.
    (op je burn-out na dan 🙁 )
    Ik ben heel benieuwd wat jou blog nog meer gaat brengen ;).

    xoxo

    Beantwoorden
    • Dank je wel Romy! Fijn dat je de moeite nam mijn blog te lezen. X

      Beantwoorden

Write a comment