Mijn eigen dingen

Balans!

Balans, het sleutelwoord in het leven van heel veel mensen. Dit woord keert dan ook met enige regelmaat steeds weer terug in mijn leven. Het gebeurt zomaar ineens, zonder dat ik er erg in heb. Ineens merk ik dat ik aan het stapelen ben, werk, privé, school, en dan wil ik ook nog hardlopen.  Ik merk dat ik afspraken ga afzeggen, die ik normaal heel erg leuk vind. Ik verzin smoesjes om geen huiswerk te gaan maken, huishouden te gaan doen en zeker niet meer te gaan hardlopen.

Dan is er ook één en ander veranderd in onze gezinssamenstelling, sinds eind Juni wonen de dochters van Harry permanent bij ons. Dit betekend het verdelen van de aandacht en tijd. Ook veranderd er het één en ander in je eigen belangen. Ik ga mij steeds weer afvragen wat is er op dit moment belangrijk in mijn leven. En ik kom er niet uit, dit brengt mij totaal uit Balans.

Het hardlopen is als eerste gesneuveld, daarna deed ik niets meer aan mijn school en toen volgde mijn werk. De huisarts geeft aan dat ik nu echt aan mijzelf moet denken en alles op de rit moet zien te krijgen. Hardlopen is op dit moment niet goed voor mij, ik wordt obsessief en ga teveel streven om in elk geval ergens grip op te houden. Ik moet wandelen en rust in mijn hoofd vinden, nu hebben wij sinds kort een Puppy dus dat komt mooi uit. Ik wandel nu dus………..en niet een beetje. Gemiddeld 8 km per dag. En ik ga daardoor dus nadenken, maar het brengt nog geen rust.

Mijn school laat ik nu voor een paar maanden los, om even geen druk te voelen. Maar in mijn hoofd blijft het hangen, ik ben al zover gekomen zonde om niet af te maken. Terwijl ik juist niet zo moet denken, ik moet het juist loslaten om straks een goede keuze te maken voor mijzelf. Maar als ik mijn school niet voor het einde van 2017 afgerond heb, dan ben ik mijn baan kwijt. En dan? Is dat echt zo erg? Nee want er zijn banen zat in mijn functie waar ik ook eventueel mijn school in een rustiger tempo kan afronden. Probleem opgelost zal een ieder denken. Nee want ik moet weg van mijn collega’s, van de Organisatie waar ik de afgelopen vijf en een half jaar ook iets opgebouwd heb en ontzettend veel geleerd heb. Net als het hardlopen ook maar even naast mij neerleggen………

En ja dan mijn favoriet, huishouden! Ik heb een hekel aan het huishouden altijd al gehad. Of ik veel werk, weinig werk of niet werk, ik wil gewoon niet stofzuigen, dweilen, wassen, strijken, ramenlappen en alle andere bijbehorende taken. Ik vind het echt onzinnig. Wat je in de ochtend hebt opgeruimd vind je in de avond op een heel andere plek terug. En dan wel op een plek waar het absoluut niet hoort. Zeker als je met vier personen een huishouden voert, waaronder twee pubers. Maar hier een beetje afstand van nemen? Nee dat lukt mij niet. Het moet netjes zijn, het liefst ook nog schoon want stel je voor dat er onverwacht visite komt?  Ook naast mij neerleggen? Ik doe mijn best maar het lukt nog niet helemaal.

Gelukkig heb ik nu een fijne Psychotherapeute/ Coach, zij gaat mij helpen om weer prioriteiten te stellen. Wat absoluut geen kwaad kan.

Ik wil namelijk weer goed voor mijzelf leren zorgen, niet alle verantwoording op mij te nemen voor alles en iedereen, mijn tijd verdelen. En in die verdeling vooral mijzelf en mijn behoeftes op te nemen. Mijn eigen ik, mijn eigen tijd, de dingen die ik leuk vind…….ik ben het even kwijt. Dus als jullie mij even kwijt zijn dan ben ik op zoek naar mijzelf!

 

2 Comments

  • I love you!
    En ik haat ook huishouden

    Beantwoorden
  • Mooi geschreven mam… er komt een moment dat jou balans weer terug is en je een aantal van deze dingen weer kunt en wil oppakken. Maar tot die tijd gaat het even om jou, dat jij blij bent en dat jij rust krijgt in je hoofd.
    Wij staan allemaal achter je in alle keuzes die je maakt zoals je ook altijd bij ons doet!♡♡♡
    Hou van jou xxx

    Beantwoorden

Write a comment